Storythai

 

       ปิดเทอมอย่างเป็นทางการซะที..

 

 

       อันที่จริง มันก็ยังไม่ได้ปิดซะทีเดียวหรอก.. เพราะเร็วๆ นี้เด๋วก็มีเรื่องให้กลับ ม. อีก.. แค่ไม่มีเรียนแล้วเท่านั้นเอง

 

 

เนื่องจาก.. ไม่ได้อัพไดมาเดือนนึง.. จากนี้จะเขียนแบบ draftๆ หน่อยนะ เพราะกุลืมหมดแล้ว = =a

 

       - วันไหลปีนี้.. ตื่นสาย อดเล่น.. คือจริงๆ ก็ไม่ได้อยากเล่นหรอกนะ ไม่มีเพื่อนเล่นมันก็ไม่สนุก อยู่บ้านคนเดียวอ่านหนังสือเตรียมสอบดีกว่า พอดีช่วงนั้นจะสอบมิดเทอม กม.คนพิการด้วย ก็เลยปลงๆ ไป... ทำตัวเหมือนคนแก่ว่ะ - -"

        - ส่วนข้อสอบพิการก็ไม่ค่อยยาก น่าจะผ่านฉลุยอยู่แล้ว (ฉลุยแปลว่าไรวะ?) เทอมนี้เป็นเทอมที่ตั้งใจเรียนน้อยที่สุดเลย.. มาอ่านหนังสือเอาก่อนสอบสองวัน... ยิ่งปลายภาคนี่ไฟลุกมาก ถ้าเป็นปีสองคงตกแบบไม่ต้องหวัง...

 

       ชีวิตช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี่ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้น จะมีก็เรื่องเลี้ยงรุ่นนี่แหละ..

       งานเริ่ม 6 โมง.. กรูไปอยู่ Big C ชลบุรีตั้งกะเที่ยง ไปกะเกม..

       เรื่องของเรื่องคือนัดเพื่อนเอาไว้ว่าจะไปดูหนังที่บิ๊กซีชลบุรี ชวนเกม นุ้ย ปุ้ย คิว เต้นท์ ตั้ว ฯลฯ... สุดท้ายที่ไปคือเกมที่นั่งรถไปกะกรูตั้งแต่พัทยา กะนุ้ยซึ่งมาตอนหนังฉายแล้วซะด้วย - -" ครึกครื้นเป็นที่สุด...

 

คิดว่าหนังดีที่สุดช่วงนั้นคือเรื่องอะไร... "สี่แพร่ง".. แหม.. หนังผีเรื่องสุดท้ายที่กรูเข้าไปดู.. รู้สึกจะยังอยู่ ม.4 เองมั้ง = =a ใครจะรู้ เห็นหน้าแบบนี้ก็กัวเป็นนะเว้ย...

 

สี่แพร่งนี่สุดยอดมาก (แต่ก็ยังแพ้สี่'แพ่ง' น่ากัวที่สุด!) กรูซื้อบัตรได้ในราคา 80 บาท แพร่งละ 20 บาท สะดุ้งซะคุ้มค่าบัตรเลย...

 

ถ้าจะมีหนังผีเรื่องไหนเจ๋งสุด ก็นี่ล่ะ...

 

 

       ต่อเรื่องเลี้ยงรุ่น..  จบจากหนังก็มีเรื่องให้กรูเสียตังอีก เอาวะ นานๆ จะเจอเพื่อนเก่า เลี้ยงดูกันดีๆ หน่อย.. ใกล้ๆ 6 โมงเราก็นั่งรถไปถึง ม.บู แล้วก็เดินระลึกชาติกันเข้าไปจนถึงโรงเรียน งานดูเงียบๆ กร่อยๆ นะ.. เหมือนจะมีปัญหาหลายอย่าง ไปถึงงานก็เจอเพื่อนในห้องก่อนเลย ไปกันไม่กี่คน นั่งรวมๆ กันได้ 2 โต๊ะเอง.. อาหารโอเค มันอร่อยเพราะแย่งกันกินเนี่ยแหละ มีคาราโอเกะด้วย แต่ไม่ได้ร้อง.. เจ้าถิ่นมา นักร้องนำวงแพมเพิส(รุ่นโบราณตั้งแต่กรูอยู่ ม.3..) ยอมๆ เค้าไปเถอะ

 

       จบไปอีกประเด็น เอาเรื่องสอบปลายภาคเลย = ='

 

       ข้อสอบพิการง่ายมาก.. อ่านๆ ไปแบบชิวๆ เข้าไปสอบ ลืม... แล้วก็มั่ว ก็ยังมั่วถูก - -a ถือว่าพอใจมากมาย

       ข้อสอบโรมัน... เลวร้ายมาก ออกแต่อะไรที่ไม่ได้เก็งมา มั่วๆ แถๆ ไป เฉียดๆ จะตรงประเด็น คะแนนก็คงเฉียดๆ 60 T_T

 

       แค่เนี้ย?.. อ๋อ สอบเสร็จไปกินพิซซ่าลันตาสาขาถนนพระอาทิตย์กันด้วย อร่อยดี แต่เราว่าสาขาข้าวสารอร่อยกว่า โห๊ะๆ

 

 

       ต่อไป เรื่อง MooRock!

 

       ขาร๊อกอย่างกรู(เหรอ?? 555+) มีหรือจะพลาด แต่คราวนี้ซ้อมแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น - -" ก็ว่างแค่นี้ แล้วยังต้องเทียวไปเทียวกลับ ทำตัวรุงรังไปมาจากพัทยา-กรุงเทพ เป็นชีวิตช่วงนึงที่ใช้บริการ บขส. อาทิตย์ละหลายครั้ง...

 

       การซ้อมครั้งนี้ทำให้ได้คุยกะปูมมากขึ้น ปูมคือส่วนผสมที่ลงตัวของเรทโทเรี่ยน+L(เดธโน้ต) ทำให้ดูน่ากลัวแบบที่ในชีวิตประจำวันกรูคงไม่ได้ทักปูมแน่นอน ปูมมาช่วยเล่นกีต้าร์ให้ ฝีมือก็ขั้นเทพเลยทีเดียว ต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะ

 

       ก่อนวันแสดง กรูกลับมากรุงเทพ แล้วแวะซื้อขาตั้งคีย์บอร์ด สูญตังไปหกร้อยห้าสิบบาท เพิ่มวัตถุรุงรังเข้ามาในชีวิตอีก 1 ชิ้น...

 

 

       หัวข้อนี้พลาดไม่ได้เรย งานฟุตบอลประเพณีจุฬา - ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 64!!!

 

       หรืออันที่จริง งานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์ - ธรรมศาสตร์ 555+ เพราะไม่เห็นจะได้สุงสิงกะเด็กจุฬาเรย ก็วุ่นอยู่แต่แสตนด์ฝั่งตัวเองอ่ะ

 

       กรูมาถึงพาราก้อนประมาณบ่ายโมง หิ้วขาตั้งคีย์บอร์ดมาด้วย (คืนนี้ต้องใช้เล่นตอนเฟรชชี่ไนท์) ตัวคนเดียว แบกเป้อีก ฝนตกปรอยๆ รุงรังที่สุด เสร็จแล้วก็เดินวนเวียนผ่านสยามไปแถวๆมาบุญครอง ก่อนจะไปหยุดรอรถรับส่งไปสนามจุฬา ลึกลับมาก ขนาดเคยมาแล้วก็ยังจำไม่ได้ - -a ไปถึงฝนก็หยุด มีคนต่อแถวซื้อเสื้อเชียร์ มธ. ยาวมาก แจนก็ไปช่วยขายอยู่ จนกรูไปหาถึงได้พากันชิ่งออกมาสมทบกับป้าตูน ปีกรูโต๊ะกรูในงานบอลมีอยู่แค่สามคนเนี่ยแหละ - -" แล้วก็เจอพี่บอยปีแก่เลยฝากขาตั้งไว้กะพี่แกเลย แล้วสุดท้ายก็โดนป้าลากขึ้นไปนั่งแสตนด์จนได้...

 

       เพื่อให้ชีวิตเด็ก มธ.ปีหนึ่ง(ที่กำลังจะจบสิ้นลง) สมบูรณ์แบบ ก็ต้องไปงานบอล แต่ปีนี้งดแปรอักษร เซ็งมาก ที่อยากมางานบอลเพราะแปรเพลทของ มธ. สวยมาก ไม่เป็นไรหรอก มาเชียร์เอาหนุกหนานอย่างเดียวก็ได้ ที่ประทับใจจากงานนี้คือได้สัมผัสกับระบบการเล่นอุปกรณ์ที่อัจฉริยะมาก คือสามารถใช้ของทุกอย่างที่แจกให้ได้อย่างคุ้มค่าที่สุด.. ตั้งแต่กระป๋องน้ำ กระบอกไม้ไผ่ วารสาร หมวก กระดาษเปล่า เสื้อกันฝน ถุงผ้า มือถือ = =' สารพัดจะเอามาเล่น เค้าไม่ให้แปรเพลท กรูก็จะแปรอุปกรณ์... เจ๋งมาก มธ.

 

       ถ่ายทอดสดแย่อ่ะ ถ่ายแต่จุฬา ดาราเยอะ... สื่อโดนแทรกแซงว่ะ.. มธ.สวยกว่ามันไม่ยอมถ่าย เซ็งๆๆ

 

       สิ่งที่น่าประทับใจอื่นๆ เช่น สันมหาลัย.. แรงได้ใจเหมือนเคย และเป็นวันเดียวที่บูมมหาลัยบ่อยโคตร เอะอะบูมๆ.. แล้วก็ ได้ฟังเพลงยูงทองเวอร์ชั่นเพราะที่สุด เพราะมากๆๆๆ

 

       ผลบอล ธรรมศาสตร์ชนะจุฬาด้วยสกอร์ 0-0.... เหอๆๆ

 

 

       งานจบ กรูนั่งรถกลับไปกับน้องคณะ เพราะปีนี้รับน้องคณะตรงกับงานบอลพอดี เลยขนน้องมางานบอลด้วย ขากลับกรูก้อกลับไปด้วย ไปถึงยิม 7 ปรากฏว่า เค้ามีขาตั้งคีย์บอร์ดให้แล้ว... ตึงงงง! แล้วกรูรุงรังมาสองวันเนี่ย.. เพื่ออออออ!!

 

       ส่วนการแสดง(ของกรู)ตอนเฟรชชี่ไนท์ ก็โอเค ปัญหาเกิดเพราะกรูซ้อมสองชั่วโมงเนี่ยแหละ จำคอร์ดไม่ได้ เปิดหนังสือเพลงเล่นก็อ่านผิดๆ ถูกๆ ผิดคีย์บ้าง มั่วไป เอามันส์อย่างเดียว เพลงที่เล่นได้แก่ เปลี่ยน-Flure คนที่ถูกรัก-Bodyslam ก่อนตาย-BigAss Don't look back in anger-Oasis แค่เนี้ย.. บอกแล้วว่าเล่นเอามันส์ ไม่สนใจทฤษฎีและวิชาการใดๆ ทั้งสิ้น.. กรูชอบบบบ

 

       สุดท้าย กรูก็ชอบวงพี่ 49 มากกว่า เพราะดูอินกว่าเยอะเรย พวกกรูมันแอ๊บแบ๊ว เหอๆ ช่างมัน ชั่วโมงนี้ขอดิ้นให้เหงื่อไหลไคลย้อย ออกกำลังกายประกอบจังหวะ แถมได้แหกปากด้วย คุ้ม!

 

       คืนนั้นหลับไม่สนิท เอาเป็นว่าแทบไม่ได้หลับเลย เพราะต้องเดินแบกคีย์บอร์ด ขาตั้ง เป้ ไปหอ C3 ปวดเมื่อยสุดๆ หมอนก็ไม่มีให้กรู แถมโดนกาแฟงานบอลดีด ตาค้าง... เหมือนไม่ได้พักผ่อนเลยสักนิด...

 

 

       และแล้ววันนี้ก็มาถึง.. วันที่กรูจะได้มีน้องเทค! ตื่นเต้นโคตรรรร

 

       กรูตื่นเช้า หอบข้าวของไปทิ้งไว้ศาลากีราโรช แล้วก็ไปเซเว่น หาของกิน.. แล้วก็เจอพี่ปุ๊ก พี่เทคกรู ซึ่งกำลังจะกลายเป็นป้าเทคในอีกไม่กี่ชั่วโมง และด้วยความเป็นพี่เทคดีเด่น กรูก็ยังได้ขนมฟรีจากพี่เทคอีกเช่นเคย ซึ้งใจที่สุด กรูจะต้องเป็นพี่เทคที่ดีให้ได้!

 

       กรูกะพี่ปุ๊กไปถึงยิม 7 ตอนเค้ากำลังจะจับฉลากเลือกโต๊ะกันพอดี ปีนี้ใช้วิธีให้สองคนผูกตัวติดกัน คิดเลข วิ่งไปนั่งทับคำตอบ ใครตอบถูกได้ปาเป้า โดนลูกโป่งแตก กระดาษในลูกโป่งจะชี้ชะตาว่าจะต้องไปอยู่โต๊ะไหน... สรุป ให้คิดเลขทำไม... ถ้ากรูเป็นตัวแทน ก็ได้โต๊ะสุดท้ายชัวร์!

 

       ปกติฮิจุ๋มจะเป็นโต๊ะท้ายๆ แต่ปีนี้มาแปลก เกือบท้าย(ดีขึ้นหน่อยนึง) และประชากรโต๊ะก็มาช่วยกันบูมเยอะทีเดียว พิเศษก็ตรงที่ปีสามไม่ได้ไปท่าพระจันทร์แล้ว ปีนี้ก็จะคึกคักเป็นพิเศษ

 

       น้องๆ ฮิจุ๋มรุ่น 25... ถือได้ว่าเป็นยุคทองทีเดียวเพราะ...

              - สามารถหาดาวโต๊ะได้อย่างรวดเร็ว เพราะน้องๆ หน้าตาดีกว่ารุ่นกรู มากๆๆ

              - น้องๆ ค่อนข้างกล้า แรงพอสมควร(ขนาดวันแรกนะ)

              - แค่ข้อแรกก็กินขาดแล้ว

       เรามูฟน้องไปที่หน้าศูนย์หนังสือ เพราะฝนตก ไปถึงก็ให้น้องๆ ทำกิจกรรม ซึ่งกรูไม่ได้เป็นคนคิดกิจกรรมนะ.. คอยถ่ายรูปอย่างเดียว 555+ เปลืองตัวเล็กน้อยตอนเต้นนวลอนงค์... คือกรูแก่แล้วป่ะ... อ้วนลงพุงขนาดนั้นให้กรูทำอะไรฝืนสังขาร... แต่เพื่อความเมามันส์ มั่วซั่ว ต้องยอมล่ะ...

 

        แล้วก็เข้าสู่ช่วงตื่นเต้น... เฉลยพี่เทคน้องเทค.. แล้วกรูก็เจอทายาทอสูร อิอิ

       

        

       "น้องขวัญ"

      

      

       ตามที่พี่ปุ๊กคาด พี่เค้าสังหรณ์ไว้แล้วว่าปีนี้จะได้น้องเทคเป็นผู้หญิง... แม่นโคตร น้องเทคกรูเรียบร๊อยจิง แต่ก็แค่ช่วงนี้เท่านั้นละนะหนู เด๋วก็จะพบว่าความเรียบร้อยเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาและชีวิตมหาลัยมากๆ เหอๆๆ 

       เห้อ... เป็นพี่เทคแล้ว 

       ... แก่!! 

       วันรุ่งขึ้นช่วงบ่าย กรูไปปรากฏตัวที่ท่าพระจันทร์ ฝนตกพรำๆ เฟรชชี่คณะนิติ คับคั่งตึกคณะ เฮฮาปาร์ตี้กับกิจกรรม และครึ่งต่อครึ่งนั่งเซ็งเพราะติดฝนไปไหนไม่ได้... น้องโต๊ะกรูก็เช่นกัน.. 

       วันนี้ปฐมนิเทศมหาลัย มี Light & Sound ซึ่งกรูอยู่ดูไม่ได้เพราะต้องกลับเอง... ช่วงที่น้องอยู่ที่สนามบอล กรูก็มานั่งกินข้าวที่เหลือจากแจกน้องที่คอมม่อนคณะ...

       ข้าวกล่องเหลือเยอะมาก.. ซักพัก ออมสินก็นึกใจบุญ มีเมตตาจิตขึ้นมาในบัดดล

       "เอาข้าวไปแจกคนที่สนามหลวงกันเหอะ"

       วันนี้วันวิสาขะ.. มีหรือกรูจะพลาด หน้าตาออกจะใจบุญสุนทาน (ทุ๊ย!)

       กรูก้อหอบข้าวกล่องไปสองถุงใหญ่ๆ แจกคนแถวนั้น ก็มีคนมารับไปเยอะมาก หมดเกลี้ยง พอแจกหมดแล้วกรูก็กลับบ้านน้า

       วันรุ่งขึ้น.. มีข่าว.. เพื่อนใหม่ลูกแม่โดมจู๊ดๆ ข้าวกล่องเป็นพิษ!

       ฉิบหาย... กรูจะได้บุญหรือจะได้คุกวะเนี่ย...

       ไม่ต้องเป็นห่วงนะ กรูถึก ท้องไส้ปกติดี เด็กนิติ ถึก!

       กลับบ้าน.. นั่งรถเมล์ร้อนๆ มาลงที่สายใต้ใหม่ ไปถึงบ่ายสองครึ่ง รถออกบ่ายสองครึ่ง ได้ที่นั่งเบอร์ 40.. คนสุดท้ายพอดี! = =' การนั่งรถบขส.เบาะหลังเป็นเรื่องท้าทายมาก เพราะเป็นจุดที่ความสมดุลทั้งมวลของรถน้อยที่สุด เสี่ยงต่อการหัวทิ่มมากที่สุด เนื่องจากกรูนั่งเป็นคนสุดท้าย เบาะหลังตั้งแต่ 41-44 เลยว่าง กรูเลยไปนั่งหลังเพราะมันกว้างดี หารู้ไม่ว่าคนขับตีนผี ถนนก็เรียบยั่งกะพื้นทะเลทราย.. ลงหลุมทีตูดกรูลอยจากเบาะได้ราวกับมีอิทธิปาฏิหาริย์...

       ยังไม่หมด กลับมาถึงพัทยา ไปกินติมกะตั้วกะปุ้ยต่อที่ i berry..

       คือมันรอกรูอยู่เพราะกรูมาสาย คนต้นคิดเลยคือตั้ว ชวนกรูตั้งนานแระ แล้วกรูก็เลื่อนจริง..(เค้ามาชวน แต่ไปขอเค้าเลื่อน เลวมะ) เลื่อนแล้วแทนที่จะไปตรงเวลา ไปสายอีก.. เอาเถอะ.. อย่างน้อย พนักงานก็หลับคาร้าน กรูไปถึงก่อนก็ต้องรอพนักงานตื่นอยู่ดี ร้านว่างจัด เปิดอยู่ได้งัยวะ - -"

       ไอติมร้านนี้แปลกมาก.. มีรสชาติไม่คุ้นลิ้นเยอะแยะ และมีรสที่ไม่น่าเชื่อว่าจะทำเป็นไอติมได้ เช่นรสมะยม รสมะม่วงแช่บ๊วย... ซึ่งก็ไม่รอดไปจากลิ้นกรูได้แน่นอน ร้านตกแต่งแบบดิบๆ แต่สวย บรรยากาศดี เหมาะที่จะงีบหรือนั่งคุยได้นานๆ

       เรานั่งคุยกันอยู่จนฟ้าเริ่มมืด ก็เดินออกมา กลับบ้าน(กรู) เพื่อนๆ ก็ถึกเดินได้ไม่มีปัญหา ปุ้ยแวะมาเอาหนังสือรุ่นที่ได้มาจากงานเลี้ยงรุ่นนั่นแหละ เป็นหนังสือรุ่นที่กรูไม่กล้าเอาไปอวดใครเด็ดขาด.. ไม่ได้อายนะ.. แต่เห็นแล้วมัน... ไม่อยากให้ใครถามว่า "กี่บาท?"...

       ช่วงนี้งานมีบ้างประปราย มีเว็บพรีแค้มป์ลำปาง เว็บบอร์ดโต๊ะ ป้ายชื่อวันรับน้อง ฯลฯ ถือว่าเป็นช่วงเตรียมตัวก่อนขึ้นปีสอง ไปเจอกฎหมายเทอมละ 7 ตัว T_T

       อ่านหนังสือจนวิกลจริตแน่กรู

       เบื่อการเมือง ทำคนเครียด โดยเฉพาะพ่อกรู เครียดแล้วพาลทำคนอื่นเครียดไปด้วย ทำไมไม่รู้จักดูให้มันบันเทิงวะ กรูดูข่าวการเมืองแล้วขำเหอะ ไร้สาระพอๆกับละครหลังข่าว... ปลงกับชะตาประเทศไทย อะไรจะเกิดก็เกิดวะ อย่าไปเครียด พอเพียง ขำๆ

      

       อยากกลับทุ่งรังสิต

       แต่ไม่อยากสอบ T_T

       สุดท้าย.. เข้ามาอ่านน่ะ คอมเม้นท์กันบ้างนะ พักนี้รู้สึกเหมือนมีแต่คนไม่รู้จักเข้ามาอ่าน เพื่อนฟูงทั้งหลายช่วยแสดงตัวนิดนึงนะ ขอบคุณมากคับ

ใช้คำว่าเจริญสุขไม่ได้แล้วอ่ะ ตรงกับนามสกุลน้องโต๊ะ(ที่แอ๊ดกลางคะแนนสูงที่สุดในประเทศ 555+)

บุญรักษา(ก็มีคนใช้แล้ว ช่างมัน ใช้ไปก่อน)

นัทปิ้ว